Entry: wala nang tao sa sta.filomena Saturday, May 27, 2006



nag-iisang lumilipad

ang langay-langayan

anino niyay tumatawid

sa nanunuyong palayan

tanging sagot sa sigaw niya

ay katahimikan at kaluskos

ng hangin sa dahon

'sang ikot pa...huling sulyap...

mula sa ibabaw ng bayan

mga kubong pinatatag

ng nipa at kawayan

palam na...paalam na...

ang awit ng langay-langayan

ngunit walang nakasaksi

sa palayo niyang lutang

pagkat wala ng tao sa sta.filomena

walang aani sa alay ng lupa

nakayuko ang palay tila bang nalulumbay

tila bang naghihintay ng karit at ng kamay

nahihinog ang bunga ng mga mangga't bayabas

pinipitas ng hangin at sa lupa ay hinahampas

sinisipsip ng araw ang tamis at katas

iniiwan ang binhing umaasa

 at pagdating ng tag-ulan sa pinaghasikan

upang hugutin ang buhay

mula sa kamatayan

muling dadaloy ang dugo

sa ugat ng parang

subalit...ang lahat ng ito'y masasayang...

pagkat wala ng tao sa sta.filomena

walang aani sa alay ng lupa

palay ay nakayuko tila bang sumusuko

naghahandog ng buhay

sa karit at kamao....

limlipad... sumisigaw ang langay-langayan...

nasaan ka at bakit ka nagtatago taong bayan?

panahon na...panahon nang...

balikan ang iniwan dinggin natin

ang tangis ng abang langay-langayan

 


...dinggin natin ang tangis ng abang langay-lanagayan....

 

 

 

 

 

 

 

   0 comments

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments