nag-iisang lumilipad
ang langay-langayan
anino niyay tumatawid
sa nanunuyong palayan
tanging sagot sa sigaw niya
ay katahimikan at kaluskos
ng hangin sa dahon
'sang ikot pa...huling sulyap...
mula sa ibabaw ng bayan
mga kubong pinatatag
ng nipa at kawayan
palam na...paalam na...
ang awit ng langay-langayan
ngunit walang nakasaksi
sa palayo niyang lutang
pagkat wala ng tao sa sta.filomena
walang aani sa alay ng lupa
nakayuko ang palay tila bang nalulumbay
tila bang naghihintay ng karit at ng kamay
nahihinog ang bunga ng mga mangga't bayabas
pinipitas ng hangin at sa lupa ay hinahampas
sinisipsip ng araw ang tamis at katas
iniiwan ang binhing umaasa
at pagdating ng tag-ulan sa pinaghasikan
upang hugutin ang buhay
mula sa kamatayan
muling dadaloy ang dugo
sa ugat ng parang
subalit...ang lahat ng ito'y masasayang...
pagkat wala ng tao sa sta.filomena
walang aani sa alay ng lupa
palay ay nakayuko tila bang sumusuko
naghahandog ng buhay
sa karit at kamao....
limlipad... sumisigaw ang langay-langayan...
nasaan ka at bakit ka nagtatago taong bayan?
panahon na...panahon nang...
balikan ang iniwan dinggin natin
ang tangis ng abang langay-langayan
...dinggin natin ang tangis ng abang langay-lanagayan....
Posted at 12:46 am by lumpenuks